David Bowie był angielskim wokalistą, kompozytorem i aktorem, uważanym za jednego z najbardziej wpływowych muzyków XX wieku. Jego karierę charakteryzowała zmienność i nacisk na prezentację wizualną; szczególne uznanie zyskała jego twórczość z lat 70.
Album Young Americans ukazał się po raz pierwszy w 1975 roku i był przełomowym momentem w karierze Bowiego, gdy porzucił glam rock i zwrócił się w stronę blue-eyed soulu i R&B, który sam określił mianem „plastikowego soulu”. Nagranie powstawało w studiu Sigma Sound w Filadelfii we współpracy z muzykami takimi jak Carlos Alomar czy Luther Vandross i oferuje elegancką kombinację utworów pełnych soczystych groove'ów, wyrazistego saksofonu i energetycznych rytmów. Zawiera także znaczącą współpracę z Johnem Lennonem przy hicie Fame, który stał się pierwszym amerykańskim singlem numer 1 Bowiego. Teksty odzwierciedlają amerykańskie społeczeństwo i tematy takie jak miłość, polityka i tożsamość osobista.
