Wspólnym mianownikiem nagrań trzech wirtuozowskich koncertów jest nazwisko solisty Františka Hantáka. W 1932 roku Václav Talich powołał Hantáka, będącego jeszcze studentem, do Filharmonii Czeskiej na stanowisko pierwszego oboisty. Hanták był jednocześnie członkiem Czeskiego Nonetu, a później grał także w Czeskim Kwintecie Dętym Filharmoników oraz pionierskim zespole Ars rediviva.
W nawiązaniu do wcześniejszej płyty CD z nagraniami Hantáka koncertów W. A. Mozarta, R. Straussa i B. Martinů, ten album przynosi kolejne perły z jego dyskografii w archiwum Supraphonu: legendarne nagranie Koncertu F dur op. 52 Krommer-Kramářa z 1951 roku, Haydnowski Koncert na obój i orkiestrę C dur (z wciąż niewyjaśnioną kwestią prawdziwego autorstwa) z Symfonikami Praskimi oraz ujmującą Sinfonia concertante Es dur K 297b Mozarta z Filharmonią Czeską i Václavem Smetáčkiem (1965). Pierwsze dwa koncerty pojawiają się tu po raz pierwszy w starannie zremasterowanej wersji na CD.
