White Ike jest jedną z najbardziej fascynujących, a jednocześnie zapomnianych postaci amerykańskiego funku i soulu, którego historia przypomina filmowy dramat. Multiinstrumentalista z fenomenalnym głosem i gitarową techniką przypominającą Jimiego Hendrixa odbywał dożywotni wyrok za morderstwo, gdy nagrywał swoją jedyną i kultową płytę.
Album Changin' Time powstał w 1974 roku bezpośrednio za murami więzienia San Quentin, gdzie producentom udało się dokonać niemożliwego — sprowadzić do więziennej sali studio nagraniowe i najlepsze instrumenty. White zaprezentował na płycie mieszankę przejmującego soulu, psych-rocka i gęstego funku przesyconą tematyką wolności, nadziei i społecznej niesprawiedliwości. Album zwrócił na niego uwagę mediów i Steviego Wondera. Kulminację stanowią epickie utwory jak Changin' Times czy Love and Affection, gdzie wirtuozowskie partie gitarowe Whita i naglący wokal zapierają dech swoją szczerością. Choć wyrok został mu później złagodzony i odzyskał wolność, z muzycznego świata zniknął w tajemniczych okolicznościach, a jego talent pozostał przez dziesięciolecia ukryty pod warstwą anonimowości, dopóki jego los nie został na nowo ożywiony przez reedycję albumu i film dokumentalny, które przedstawiły go nowej generacji słuchaczy jako tragicznego geniusza uwięzionego w czasie.
Utwory
2. Comin' Home
3. Antoinette
4. I Remember George
5. Happy Face
6. Love And Affection