Miroslav Beinhauer to czeski pianista specjalizujący się w muzyce XX i XXI wieku. Studiował w Wiedniu i Gandawie, z twórczością Aloise Háby zapoznał się poprzez utwory na harmonium z interwałami szóstkowymi, a jako jedyny wykonawca grający na tym instrumencie Háby opracował również kompletne dzieło kompozytora na „zwykły” fortepian.
Album Hába: Kompletní dílo pro klavír na 2 CD zawiera pierwsze kompletne nagranie dzieła fortepianowego Háby w tradycyjnym systemie półtonowym. Obejmuje utwory z lat 1914–1971: Sonátu es moll (1914), Tři fugy (1918), Variace na kánon roberta schumanna op. 1b (1918), Dva kusy op. 2 (1918), Sonátu op. 3 (1919), Šest skladeb op. 6 (1920), Dvě groteskní skladby (1920/1921), Romance, valčík (1921), Čtyři moderní tance op. 39 (1926), Shimmy – Fox (1926), Toccatu quasi una fantasia op. 38 (1931) oraz zamykające cykl Šest nálad op. 102 (1971). Alois Hába (1893–1973), znany jako eksperymentator muzyki mikrointerwałowej, stworzył ponad połowę swojego dorobku w tradycyjnym stroju półtonowym. Dwa utwory groteskowe zostały wykonane po raz pierwszy w Berlinie przez Erwina Schulhoffa i według krytyków „brzmiały znacznie autentyczniej niż wiele dzieł z tamtego kręgu”.
