Pink Floyd to angielski zespół rockowy znany z charakterystycznego ujęcia rocka progresywnego, filozoficznych tekstów i bardzo dopracowanych występów koncertowych. Należy do najbardziej wpływowych zespołów wszech czasów.
Album The Division Bell ukazał się w marcu 1994 roku nakładem wytwórni Pink Floyd Records. To czternasty studyjny album zespołu i drugi nagrany bez basisty Rogera Watersa. Muzykę skomponowali głównie gitarzysta David Gilmour i keyboardzista Richard Wright; tematycznie album skupia się na kwestiach komunikacji między ludźmi. Nagrywanie odbywało się w kilku studiach, w tym w Britannia Row Studios oraz pływającym studiu Gilmoura, Astoria. Przy tekstach współpracowała żona Gilmoura, Polly Samson, a Wright zaśpiewał w Wearing the Inside Out swoją pierwszą solową partię wokalną od albumu The Dark Side of the Moon z 1973 roku. Album zadebiutował na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii i USA, a w czerwcu 1994 uzyskał w Stanach Zjednoczonych status podwójnej platyny, w 1999 roku zaś potrójnej platyny. Utwór instrumentalny Marooned zdobył nagrodę Grammy za najlepszy rockowy utwór instrumentalny. Do wyróżniających się kompozycji należą również High Hopes, Keep Talking czy Take It Back.
Na tym albumie zagrali perkusista Nick Mason i gitarzysta David Gilmour.
