Can to niemiecka grupa awangardowa założona w 1968 roku w Kolonii, poruszająca się między free jazzem, funkiem, krautrockiem i psychodelią. Eksperymentowała z muzyką elektroniczną i odrzucała określanie jej wyłącznie mianem zespołu rockowego.
Future Days ukazał się w sierpniu 1973 roku nakładem wytwórni United Artists jako piąty album studyjny grupy. Nagranie reprezentuje zwrot ku ambientowemu brzmieniu i zawiera cztery utwory o złożonej produkcji — oprócz trzyminutowego popowego singla Moonshake zwłaszcza dwudziestominutową kompozycję Bel Air, pierwszy ambientowy eksperyment zespołu. Album otrzymał entuzjastyczne recenzje i zajął 56. miejsce w rankingu Pitchfork Media na najlepsze płyty lat 70. To ostatnie nagranie, w którym uczestniczył japoński wokalista Damo Suzuki, który opuścił zespół kilka miesięcy po wydaniu albumu.
Na albumie grali Holger Czukay, Michael Karoli, Jaki Liebezeit na perkusji, Irmin Schmidt na instrumentach klawiszowych oraz Damo Suzuki, którego rola została zredukowana na korzyść instrumentów klawiszowych i perkusji.
Utwory
1. Future Days (2005 - Remaster)
2. Spray (2005 - Remaster)
3. Moonshake (2005 - Remaster)
4. Bel Air (2005 - Remaster)
