Dead Can Dance to australijski duet muzyczny tworzony przez wokalistkę Lisę Gerrard (kontraalt) i wokalistę Brendana Perry'ego (baryton), działający od 1982 roku w Londynie. Ich styl jest wyjątkowo charakterystyczny i łączy wpływy muzyki śródziemnomorskiej, afrykańskiej, celtyckiej, średniowiecznej i renesansowej. Wyrazisty charakter twórczości wynika także ze stylu śpiewu Lisy Gerrard, która wykorzystuje wokalizy starożytnych i wymarłych języków.
Aion, piąty album studyjny, został wydany w czerwcu 1990 roku przez wytwórnię 4AD. Był to pierwszy album Dead Can Dance nagrany w nowym domu Brendana Perry'ego – w zaadaptowanym kościele Quivvy Church w Irlandii (dodatkowe nagrania powstały w studio Woodbine Street w Leamington Spa). Album, inspirowany muzyką renesansową, zawiera 12 utworów. Do wyróżniających się utworów należą The Song of the Sibyl, Fortune Presents Gifts Not According to the Book oraz Black Sun.
W tym czasie duet tworzyli Lisa Gerrard i Brendan Perry wspomagani przez Petera Ulricha na instrumentach perkusyjnych.
Utwory
A1. The Arrival And The Reunion
A2. Saltarello
A3. Mephisto
A4. The Song Of The Sybil
A5. Fortune Presents Gifts Not According To The Book
A6. As The Bell Rings The Maypole Spins
B1. The End Of Words
B2. Black Sun
B3. Wilderness
B4. The Promised Womb
B5. The Garden Of Zephirus
B6. Radharc