Dead Can Dance to australijski duet muzyczny tworzony przez Lisę Gerrard (kontraalt) i Brendana Perry'ego (baryton). Założona w Melbourne w 1981 roku, kapela przeniosła się do Londynu i stworzyła niezwykle osobisty styl czerpiący z darkwave, neoklasycyzmu i world music. Charakterystyczna jest praca wokalna Lisy Gerrard, która wykorzystuje stylizacje na dawne i wymarłe języki.
Album studyjny The Serpent's Egg ukazał się 24 października 1988 roku nakładem wytwórni 4AD jako płyta winylowa. To czwarty album studyjny duetu i przełomowe dzieło — od tego momentu Dead Can Dance głębiej inspirują się dawnymi formami muzycznymi z całego świata, tradycjami średniowiecznymi, renesansowymi i śródziemnomorskimi. Płyta zawiera 10 utworów, w tym kompozycję The Host of Seraphim, później wykorzystaną w filmie Baraka. Większa część materiału została nagrana w londyńskim apartamencie. Album stał się jednym z najbardziej wyrazistych dokonań world music i eterycznego rocka swoich czasów.
W nagraniu wzięli udział Lisa Gerrard i Brendan Perry wraz z pięcioma dodatkowymi muzykami — Jamesem Pinkerem (perkusja), Scottem Rogerem (gitara basowa), Peterem Ulrichem (membranofony), Gusem Fergusonem i Richardem Avisonem (tamburyn).
Utwory
1. The Host of Seraphim (Dead Can Dance)
2. Orbis de Ignis (Dead Can Dance)
3. Severance (Dead Can Dance)
4. The Writing on My Father's Hand (Dead Can Dance)
5. In the Kingdom of the Blind the One-Eyed... (Dead Can Dance)
6. Chant of the Paladin (Dead Can Dance)
7. Song of Sophia (Dead Can Dance)
8. Echolalia (Dead Can Dance)
9. Mother Tongue (Dead Can Dance)
10. Ullyses (Dead Can Dance)
