Dead Can Dance to australijski duet muzyczny, który tworzą Lisa Gerrard i Brendan Perry. Zespół powstał w Melbourne w 1981 roku, a rok później przeniósł się do Londynu. Ich styl jest wyjątkowo oryginalny — wczesny okres bywa kojarzony z darkwave, od lat osiemdziesiątych inspirują się starymi formami muzycznymi z całego świata, stąd określenia neoklasyczny, eteryczny czy mroczna world music.
Album Spleen and Ideal ukazał się 25 listopada 1985 roku nakładem wytwórni 4AD na LP i stanowi pierwszą wyraźną przemianę brzmieniową zespołu. Duet porzuca tu post-punkowe i gotyckie korzenie swojego debiutu, zmierzając w stronę neoklasycznego darkwave. Zamiast klasycznych instrumentów rockowych dominują wiolonczela, puzony i kotły. Tytuł albumu i część tekstów czerpią z twórczości francuskiego symbolisty Charlesa Baudelaire'a oraz Thomasa de Quincey'ego. Album osiągnął drugie miejsce w brytyjskim niezależnym zestawieniu. Zawiera dziewięć utworów, wśród których wyróżniają się De profundis, Mesmerism czy Enigma of the Absolute.
Na albumie, oprócz Lisy Gerrard i Brendana Perry'ego, zagrali James Pinker (perkusja), Scott Roger (gitara basowa), Peter Ulrich (instrumenty perkusyjne) oraz Gus Ferguson.
Utwory
1. De Profundis (Out of the Depths of Sorrow)
2. Ascension
3. Circumradiant Dawn
4. The Cardinal Sin
5. Mesmerism
6. Enigma of the Absolute
7. Advent
8. Avatar
9. Indoctrination (A Design For Living)
