The Plastic People of the Universe to praski zespół rocka alternatywnego, który należał do głównych przedstawicieli czechosłowackiego undergroundu w okresie normalizacji. Awangardowa grupa, silnie inspirowana The Velvet Underground i Frankiem Zappą, ze swoim nonkonformistycznym podejściem znajdowała się w opozycji wobec komunistycznego reżimu, była prześladowana, a w 1976 roku proces sądowy przeciwko jej członkom zainicjował powstanie Karty 77.
Album Jak bude po smrti ukazał się w 1998 roku na winylu i zawiera trzy utwory — tytułowy Jak bude po smrti, Slavná nemesis oraz Jsem absolutní vůle. Muzycznie płyta porusza się w nurcie rocka psychodelicznego z elementami eksperymentalnymi, które są charakterystyczne dla PPU. Zespół kontynuował działalność nawet po śmierci założyciela, głównego kompozytora i basisty Milana Hlavsy w 2001 roku.
W czasie wydania albumu skład zespołu liczył trzydzieści osób, w tym obok Milana Hlavsy również Vratislav Brabenec, Josef Janíček, David Babka, Ivan Bierhanzl, Jan Brabec, Václav Březina, Vladimír Dědek, Zdeněk Fišer, Michal Jernek, Jan Ježek, Jan Jílek, Ivan Martin Jirous, Johnny Judl jr., Jiří Kabeš, Ludvík Kandl, Joe Karafiát, Antonín Korb, Jarda Kvasnička, Ladislav Leština, David Macháček, Jan Macháček, Otakar Michl, Michaela Němcová, Petr Placák, Josef Rössler, Milan Schelinger, Tomáš Schella, Jan Schneider oraz Tomáš Skřivánek.
Utwory
1. Jak bude po smrti 16:37
2. Slavná Nemesis 14:26
3. Jsem absolutní vůle 08:36
